Seguimos en UEFA. Pantón 1-1 Bande

Chegaba a hora de enfrentarse o líder. Domingo a mañá, 3 grados de temperatura e campo en condicións bastante malas. Eles con só 2 derrotas na casa mostrabanse coma difíciles - moi difíciles.

Mostrámonos serios no campo coma poucas veces. Poucas perdas de balón e moita disputa de balón no medio. Foi un partido de poucas ocasións, pero no que calquer despiste podía xogar unha mala pasada. Do rival 2 ocasións en todo o partido. Na primeira metade ningunha que poida recordar . 

Para min, e sen desprecialos que por algo van arriba, non os vexo un gran equipo, sí compactos, e con un par de xogadores bós (22 e 23). Pero xogan demasiado o contacto, e moitos puntos seguro que os sacan polo campo. O truco era non deixala botar. Si botaba había mil posibilidades para que saise en noutras tantas direccións.

Nunha xogada embarullada lanza David a porta e peta na man dun contrario na área. Penalty que Roberto non pode transformar.

Eles teñeno bastante controlado. Nunha xogada pola súa banda esquerda. Centro a área e varios rexeites que acaban no 1-0. Media ocasión e imos perdendo. 

Non nos desesperamos e seguimos finos. Víase que non iamos perder. Nunha xogada de loita e perseverancia Alberto pon o empate. Quedaba tempo e seguimos atacando. 

Os últimos minutos foron de moita brega e con gol anulado o Pantón por fóra de xogo. A pesar das suas protestas era moi claro. Podía haber ata 3 xogadores en fóra de xogo.

Acaba o partido e saimos con boas sensacions. Co bloque forte e sen descolgarnos da cabeza da liga nun dos campos máis complicados. Agradecer o apoio de Trasko e José Antonio e a botella de licor que levaron. A o míster que levou o partido de forma impecable XD, e a Jonhy por as fotos.

Goles: 1-0; 1-1 Alberto.

Bande: Días/ Pablo, César, Pin, Giro/  Roberto, Alberto, Víctor, Luis, Eli / David.
Tamén xogaron: José, Tito, Jose Armada e Manu.

Unha de cal e unha de aréa

Analizamos as dúas últimas xornadas antes dos polvoróns. 2 xornadas seguidas na casa que depararon dous mundos distintos. 2 caras dunha moeda.

O primeiro deles a derrota por 1-2 fronte o Atlético Unión (antigo Velle).
Xa antes de comezar sabíamos que iba ser un partido difícil. Dásenos mal. Xogar contra eles é un marrón. E se o acompañas con un partido bastante malo por a nosa parte tes o cóctel listo.
Dous tiros a porta por a súa parte e replegarse atrás. Moita presión por parte de todos eles e moita intensidade, desbordada por ocasións. Sigo sen explicarme que acabasen con 11.

Pero volvendo o caso. 2 goles, 2 tiros seus, 2 FALLOS NOSOS. O primeiro chega dun rexeite de cabeza dos nosos centrais, que o noso medio campo non recolle. Sóname a canción de algo, terei que usar o Shazam. Apertura a banda, centro e gol de cabeza. 0-1 e cara de pasmo. Parece que por 10-15 minutos tocamos un pouquiño o balón, Victor recolle unha moi boa asistencia e queda só diante do porteiro e... balón o pau, mala sorte, pero podería haber cambiado o partido. Volve o partido bronco. Novo rexeite dos centrais, que de novo recolle un xogador rival. Párase, pensa donde a vai pór e gol.

Acaba o primeiro tempo ca sensación dun posible empate que se traduce en derrota, pero dun xogo bastante desastroso pola nosa banda.

Na segunda parte intentamos sair a apretar máis. Cambio de sistema dun 4-5-1 a un 3-5-2. Arriesgamos, pero saiunos ben a xogada. Nun gran cabezazo de Edu empatamos o partido, pera xa moi preto do final. Entre medias patadas, lesións finxidas, máis entradas a destempo e guerrilla na que caímos sen xogar a penas nada durante o último tercio de partido. Derrota dura.

O percance anterior parece que nos espabilou e tomámonos a visita do Talleres Pablo con máis seriedade. Victoria por 3-1. Con mellor xogo e co equipo máis compacto.

O final terá razón Alberto: "Vannos mellor os equipos de máis calidade". Saimos ben plantados, Con ganas, tocando o balón e pasando poucos apuros. Na primeira parte Días foi case que un espectador máis, excepto nun par de balóns chovidos, recollidos con facilidade. Por a nosa parte por primeira vez en tempo o equipo mantivo as liñas bastante xuntas. Varias ocasións e pequeno susto nun golpe de Loren co porteiro rival o intentar cabecear unha falta lateral. O home é de pedra, non pasa nada. Nunha destas chegou Victor para resarcirse do fallo da semana anterior.

Sorprendeume como o rival con xogadores de toque (Permuy, Chayanne e un par de peloteiros máis) buscaba moito o balón largo; non creo que sexa o mellor para eles...

Pola nosa parte tralo descanso seguimos igual. Sen apuros atrás e con ocasións bastante continuas.
Unha internada de Eli, tras caracolear na área produce un penalty que él mesmo se encarga de transformar. 2-0 e partido controlado. Só recordo 3 tiros seus máis ata o final. 2 faltas moi centradas e unha que entrou por a escadra. Golazo ante o que nada poido facer Días.

No saque de centro vimos o case seguro gol do ano. Cos xogadores rivais festexando o gol, saque de centro e gol de 50 metros de Negro. Gol de sabio. De pillo. De pícaro. De crack. O gol que tanto lles costara facer quedou en nada ante esa obra de arte.

E pouco máis que salientar. Algún gol máis que poido caer e 3 puntiños que nos deixan na parte alta da táboa. 6º posto a 8 puntos do líder e bo sabor de boca antes do parón navideño.

De parte de todos os compoñentes do Bande Veteranos desexamosvos moi feliz nadal a tod@s e que sigamos na boa liña no 2017.

Bande 2-1 Ribeiro. Victoria Pelexada

Gran victoria nun partido intenso, duro, de brega. Nun día frío e oscuro, tocou baixar o barro, non dar balóns por perdidos e loitar cada segundo do partido.

Poríasenos moi de cara, cando a redor dos 20 minutos, con unha falta moi ben botada por Giro e peinada cara atrás por Alberto, fai imposible a estirada do porteiro. A balón parado somos moi fortes. Cos guantes de Giro, Tito e Eli, sumado a grandes cabeceadores coma Roberto, Alberto ou Pin, temos gran poder por arriba.

Defensivamente foi un partido moi serio, apenas nos inquietaron, e cando o fixeron foi máis por fallos nosos que por bo xogo deles. So recordo 2 tiros a porta deles en todo o partido. 

De todas formas ainda que nos chegamos máis a súa porta, non acababamos de funcionar ben. Cada pase supuñanos un mundo e non tiñamos o partido controlado de todo. 

A pesar desto, nunha das boas xogadas do equipo, trenzase unha combinación de Alberto con Victor, este cede a Roberto que bate raso a esquerda do porteiro. 2-0. 

Na última xogada da primeira parte centro do Ribeiro dende a banda dereita e remate de cabeza o fondo das mallas. 2-1 e sensación de mazazo antes do descanso. Luis marchou lesionado no tempo de lecer. Unha pena.

A segunda parte foi rara, trabada. Se cadra moito máis que a primeira. Tivemos un par de ocasións claras, unha dun saque de esquina no que ata 3 xogadores nosos non acertaron a rematar, e algún fora de xogo en contra moi dudoso que nos deixaba diante do porteiro. 

Os últimos 20 minutos fóron de guerrilla, homenaxe o defunto Fidel. 

Cada xogada era unha protesta rival ou nosa. Dous tocados (Julio e Pin) que nos restaron folgos a o final. Nos con varias amarillas xogamos con lume. E nunha destas queimamonos. O pirómano neste caso foi Alberto, que con 1 cartón anterior protesta un pisotón e marcha estrear as duchas novas. Tirón de orellas e a seguir. Poucos apuros ata o final a pesar de estar con 10, e victoria moi traballada contra un rival incómodo.

O mellor: Gran victoria, moi sudada e que seguimos cerca dos primeiros postos.

O peor: As lesións e o moito que nos costou seguir o ritmo de partido, sobre todo en ataque.

Goles:
1-0 Alberto

2-0 Roberto

2-1

Bande: Días/ Julio, Pin, Pablo, Giro/ Tito, Roberto, Alberto, Victor, Jose Armada/ Luis.

Tamén xogaron: José, Edu, Eli, David e Negro.

Bande 5-0 Gremio. Seguimos na picota

Asomándonos a Champions. É o máis reseñable que podemos decir dun partido con pouca historia a verdade.  Solamente a satisfacción de derrotar a o ata ese momento líder da categoría.

As circunstancias previas que rodeaban o encontro empañaron un pouco a posta de largo do equipo. Cambiar fútbol por Magosto debería preverse con anterioridade... Volvendo o fútbol, contamos cun hipermotivado Gascoine.Traia moitas ganas e demostrouno. Desbordaba Red bull por as venas.

O equipo comezou coma sempre algo apagado e co paso dos minutos foron caendo os goles, case por inercia. Poideron ser moitos máis. Ocasións de prácticamente todos os xogadores.
Alguns fallos de verbena as 9 da mañá e as desconcentracións naturais de xogar contra 8.

Destacar o fin da sequía de Luis (a partir de agora van caer coma churros) e do míster que rendiu moi ben despois de tempo sen xogar.

No minuto 70 entre o árbitro e os contrarios deron por finalizado o castañazo con 5 goles no carro. Detiveron a sangría e mandamos o Alberto a facer a carne.

Goles:
1-0 Pin
2-0 Luis
3-0 Victor
4-0 Alberto
5-0 Alberto

Bande: Dias/ Pepe Quintas, Pablo, Julio, Giro/ Tito, Pin, Alberto, Victor/ David e Luis.
Tamén xogaron: Gascoine, Jose Armada e Edu.

Agradecer a sesió de fotos de Jonhi.